Bullet My Week

May 25, 2012 – 5:09 pm
  • Noong Monday, nagdiner kami sa Chocolate Fire, kasama ko sina Jhet at Pat. Si Pat ay kaklase namin ni Jhet sa halos lahat ng CMSC subject noong college. Hindi ko akalain na makikita at makakakwentuhan ko uli si Pat after more than 5 years. Walang pinagbago si Pat, bukod sa mas lumaki na ang eyebags nya.
  • Allison Harvard is in Manila right now. Ngayon ko lang napatunayan na napakawalang kwenta kong fan. Hindi man lang ako makikipagsiksikan mamaya sa Bench Trinoma para makita sya.  I’m so inutil like yeah.

 

  • Naka-wedgie ako ngayon. Wedgie is a shoe having a wedge-shaped piece under the heel, which forms a solid sole, flat from heel to toe. To illustrate, ganito:
  • Kaya nagkaroon ng space ang napakawalang kwentang impormasyon na may bago akong sandals dahil sa tanang buhay ko, ngayon lang ako bumili ng 4-inches high shoe. Lampas 5 feet na ang height ko! Yey!
  • Isang linggo na akong medyo kinda busy. Medyo kinda lang kasi may kailangan pa akong tapusin na trabaho pero may time pa akong magpalit ng tatlong beses ng blog layout. So far, sa lahat ng tinanong ko kung okay ba ang ganitong layout ay walang nagsabi na nagandahan sila. Mas gusto nila ang layout ng karaniwalang blog. Ang pinakamagandang description na nakuha ko ay nanggaling kay Vajarl na nagsabing mukha daw scrambled tae ang blog ko. Sa tingin ko ay bagay na bagay lang sa mga kashitan ko.

By salbehe | Posted in Wala Lang | Comments Off

Baguio Trip, Day 1: OMG!

May 18, 2012 – 2:45 pm

Na-upload na ni Rae ang mga picture namin nung pumunta kami sa Baguio Citeeehh! Kaya eto na ang mga pictures sa kwento ko dati. Sabay sabay tayong maumay sa pictures.

Eto yung na-torture na chicken bago ginawang parang tinola. Mamula-mula ang manok at ang sabaw dahil sa dugo.

Sa Mine’s View.

Uma-aura si Harvey!

Kuya Kim??!! First stop ng pasyal namin sa Mine’s View, ganyan na kakulit si Harvey.

The Man-.. sion.

Harvey, Tonyo, Rae at Ria. Hindi pa kami pagod nyan.

Sa Botanical Garden.

Syempre, hindi nagpatalbog si Harvey.

The Powerpuff Girls sa Burnham Park

Nagdiner kami sa Oh My Gulay! Ang restaurant na ‘to ay nasa 5th floor ng La Azotea Building along upper Session Road. Take note, walang elevator o escalator. Pero sulit naman ang pag-akyat namin kasi ang ganda sa Oh My Gulay! Parang kumakain kami sa tree house na may art gallery pa.

Umorder kami ng mga house specialty ng Oh My Gulay!

OMG! Rice

OMG! Salad

Nung tinatanong na kami ng waiter ng, “What’s your drink?”

Ang sinagot ni Harvey ay,”Miss, bigyan mo nga kami ng OMG! Water.”

Nag-smile si ate at binigyan kami ng tubig.

By salbehe | Posted in Lakwatsera | Comments Off

Walang Malaking Nakapupuwing

May 16, 2012 – 5:09 pm

Na-tripan kong bumili ng toy camera. Yung camera na plastic, film pa ang gamit at iniikot muna ang film bago makapag-take ng picture. Kaya bukod sa trabaho, kandarapa ako mag-research sa internet kung anong magandang bilin. Dito ko na-discover ay lomography.

Ang lomography ay… i-Google nyo na lang. Ang gamit naman sa lomography ay, syempre, lomography (or lomo) camera. Konti lang ang nakita kong nagtitinda sa Pinas ng lomo camera, karamihan ay online seller. Meron chain store na nagtitinda ng lomo camera, at dahil sensitibong pangyayari ang kwento, tatawagin kong TM ang chain store na ‘to.

Eto na ang simula ng kwento.

Day 1

May TM sa Trinoma kaya dumaan muna ako dito bago umuwi. Okay ang staff. Pinatingin sa akin ang lahat ng nasa display nila. Tinayk-note ko din kung anong mga model ang meron sila para ma-research ko.

Day 2

Decided na akong bumili ng La Sardina sa TM. Sabi kasi sa mga review, La Sardina model ang pinakamadaling gamitin at bagay sa mga beginners. Maraming model ang La Sardina, ang napili ko ay Sapphire Serpent, color blue. Php3995 ang nakalagay sa box. Okay. Pikit mata na naman akong bibili.

Pagdating ko sa counter, itinapat ang barcode scanner sa price sa box. Pero imbes na P3995 ang lumabas na presyo, P4495 ang nag-register na price. Boom boom pow! Hindi ako pumayag na P4495 ang babayaran ko kaya, syempre, nagreklamo ako. Wala naman magawa si ateng nasa cashier dahil yun ang lumabas sa lentek na system nila, hindi daw updated ang barcode na nasa box.

Ang sa akin naman, hindi ko problema kung hindi updated ang system nila o mali ang lecheng barcode. Problemahin nila yun dahil ang babayaran ko lang ay kung anong nakalagay sa item. Dahil hindi kami magkaayos, gusto kong mag-file ng formal complain. Wala silang form para sa complain kaya pinasulat nila ako sa logbook. Pumunta ako sa Concierge ng Trinoma, nireklamo ko din dun ang TM at ang staff nila. Pagbalik ko sa TM, kinuhanan ko ng picture ang price na nakalagay sa item (P3995) at yung item mismo. Yan kasi ang turo sa akin ng abogado kong kaibigan para maireklamo ko din sa DTI. Bago umalis, sabi ng staff na tatawagan nila ako para sa development ng complain ko. Naisip ko kapag hindi nila ako kinontak, that means war.

Day 3

Tinext ako ng manager ng TM. Okay na daw. Pwede na daw akong bumalik uli sa Trinoma para bilhin ang La Sardina Sapphire Serpent ng P3995.

I won!

The moral of the story is know your right. Republic Act 7394 Article 81 also known as the Consumer Act of the Philippines asserts that consumer product shall not be sold at a price higher than that stated in the price tag.

Badtrip na badtrip siguro sa akin ang staff ng TM. Wala akong pakialam.

By salbehe | Posted in Serious Mode | Comments Off

Nanay Blues

May 9, 2012 – 5:34 pm

Mabuti na lang walang naging ganyang problema sa akin si Mamita. Ang kyut kyut ko kaya.. nung bata.

Mamita and Salbehe. Year kopong kopong.

Happy Mother’s Day Mamita! Happy Mother’s Day Keekaye! Happy Mother’s Day to all!

Yes, to all.

By salbehe | Posted in Ebent | Comments Off