Monthly Archives: October 2011

Halloween Special

|

Tuwing mag-u-Undas, nagkakaroon ng activity ang kumpanyang pinapasukan ko kung saan pumupunta ang mga anak (yung nauuto pa) ng mga empleyado, binibihisan ang mga kids at nagkakaroon kami ng trick or treat. Noong mga nakaraang taon, maraming umiiyak na kids dahil sa mga nakakatakot na Halloween decor kaya ngayong taon ay hindi na nakakatakot ang decor namin sa opis. Ang theme ay “Carnival”.

Look at the kids.

Dahil sa “Carnival” na theme, naglagay ang opis ng popcorn booth, ice cream booth, cotton candy at nag-hire ng clown at magician. Edi dinumog kami ng kids. Ang saya!

Lahat ng kids ay may stub para sa popcorn, ice cream at cotton candy. Sila na ang maswerte. Para sa mga empleyado naman, bubunot lang ng isa. Gusto ko ng ice cream pero ang nabunot ko ay cotton candy. Naka-getover naman ako agad, okay din naman kasi ang cotton candy.

Tapos!!! Nakita ko yung officemate ko na 6-month pregnant na lumapit sa ice cream booth. Hindi ko sinasadyang marinig ang sinabi nya kay Mamang Sorbetero. I swear hindi ko talaga sinasadyang marinig.

“Manong, okay lang ba humingi ng ice cream? Buntis po ako.”

Walang kaabog-abog na binigyan ni Mamang Sorbetero si Preggy Officemate ng ice cream. Dito nabuo ang aking maitim na plano. Lumapit din ako kay Mamang Sorbetero, ngumiti, nagpa-cute. At sinabing,

“Manong, okay lang ba humingi ng ice cream? Buntis din po ako.”

Binigyan din ako ni Manong ng ice cream!

Pagbalik ko sa cubicle, hindi ko alam kung matutuwa ako dahil may ice cream ako o maiinis ako dahil mukha na talaga akong buntis kahit hindi naman! Ke horor.

Sana

|

Sana’y masabi sa awit kong ito

Lahat na ninanais nitong puso ko.

Sana saan man patungo sa buhay  ,

May pag-ibig , may pag-asa , may saya

at saysay .

Sana sa bawat sandali’y matikman pa,

Sarap ng pagsasama at simpleng ligaya

Tara na, sakyan lang, malay mo…

‘Andiyan lang  , ‘andiyan lang ang hinahanap mo.

 

 

 

 

 

Quikie

|

Galing sa inuman si Harvey. Kung hindi mo kilala si Harvey, pasensya na. Siguro bago ka pa lang nagbabasa dito o nakalimutan mo na. Okay lang yun, hindi naman sya importante sa buhay mo.

Nagkita kami pagkatapos ng inuman nya.

Salbe: Mukhang bangag ka. Anong ininom nyo, hard ba?

Harvey: Lights lang.

Salbe: Ah San Mig Lights.

Harvey: Hindi. Emperador Lights!

 

 

 

 

Hindi talaga nilalagyan ng condom ang quikie. Kalerqui.

Kasal Kasali Kasalo

|

Kasal

Bago ang lahat, hindi ito tungkol sa pagpapakasal ko. Malayo pa yun, mga 100,000 kilometers pa.

Madami na akong tinangihan na mag-abay sa kasal. May emphasize sa word na “madami”. Eto yung mga kaklase ko pa ng high school o blocmate nung college, na muntik mawarak ang pagkakaibigan namin dahil sumama ang loob nila sa pagtanggi ko sumali sa pinakaimportanteng araw ng buhay nila. Maygawwd lang! Kasama ko kaya sila nung una nilang makatikim ng alak!

Sorry naman, hindi ko talaga trip magbihis, mag-high heels, mag-make-up at maglakad papuntang altar. Uma-attitude?!!

Kasali

Noong isang linggo, nag-message sa akin ang pinsan kong ikakasal next year. Kinabahan ako, alam ko na kung saan pupunta ang usapan namin, at hindi ako nagkamali.

Convi 1.JPG

Maygawwwdd! Yung patok na patok na hindi-ako-pumapasok-sa-simbahan excuse ko ay hinampas sa pader! Nakunsenya pa ako nang sinabi sa akin ni Kuya Allan na “ang hina ko pala sa iyo”, pero nagmatigas pa din ako. Nagmana yata ako kay Andres Bonifacio, hindi takot, hindi suko, takbo bilis.

Kasalo

Hindi muna ako umo-o sa pinsan ko, baka sakaling magbago pa ang isip nya. Kinabukasan, nag-text sa akin si Tita Anita, nanay ni Kuya Alan. “Oy, why ayaw mo sumali sa entourage ni alan, di naman sa church, ano ba yan.”. Eto ang mga sumunod naming text:

Screen_20111017_173041.jpg

Hindi pa din ako umo-o.

Epilogue

Last weekend, nang umuwi ako sa Laguna, tuwang tuwang ibinalita ni Mamita na pumayag sya na umabay ako sa kasal ng pinsan ko. Na-assign na ako sa cord. Wala akong nagawa, Ate Charo. Huhuhu.

Kaya bukod sa pagpapakamatay ko sa pagdi-diet ay nag-si-situp na din ako. Sana walang magtampo sa lahat ng mga tinanggihan ko na mag-abay sa kasal nila kapag nalaman nilang sa wakas eh mag-aabay din pala ako sa kasal ng iba. It’s not me, it’s my mother.

Pero promise, sa hindi maipaliwanag na dahilan ay excited ako. This is something new for me. Mas exciting lang siguro kung flower girl ako. *wink*

Giving Head

|

“Giving our head a makeover.” – Yan dapat ang title ng post na ‘to, kaya lang naniniwala akong less is more, kaya Giving Head na lang. It’s more suggestive. Hihi.

Noong Friday, nagkaroon ng wig birthday party ang mga October celebrants. Mga ka-organization ko sila sa UPLB na nakatira na ngayon sa California Gardens. Ito ang party na “bigay hiling”. Ano ang “bigay hiling’? Simple lang..

Habang nag-iinuman, dalawa o tatlo ang umiikot na tanggero. Yung isa may tinatagay ang Bacardi, may tumatagay ng beer. Kanya kanya ng inuman pero minsan nagiging isang malaking kwentuhan lalo na kapag may pinagkakatuwaan. Tapos..

Maan: Guys, guys makinig muna kayo. Birthday celebration namin ito di ba? Pinakain namin kayo, bahay namin ito, painom namin kayo, may pulutan, pa-chaser, nakiki-cr pa. Mga wala naman kayong regalo. Nakakahiya naman sa inyo di ba? Kaya ibigay nyo na lang ang hiling namin, sasayaw kayo.

Roi: Nagdala ako ng cake!!!

Maan: WALA AKONG PAKIALAM! SASAYAW KAYONG LAHAT!

Oo, walang point makipagtalo. Kaya pagkatapos kaming turuan ng imbentong basic steps ng Super Bass, sayawan na! May isang malaking group dance, may solo number. May nag-video ng sayaw namin, thank goodness wala pang nag-u-upload sa Facebook. May showdown by smaller groups (nanalo kami!), may partner na sumayaw, may games, may nagsayaw habang may hawak na hulahoop, may tatlong sumayaw sa loob ng hulahoop. May demo kung paano magkaroon ng hickey, may nadapa dahil sa kakamadali para makita ang demo kung paano magkaroon ng hickey.

Yeah, we know how to partey.

Wig Party 1.jpg

Wig Party 3.jpg

Wig Party 4.jpg

Wig Party 2.jpg
Hindi sila mahilig sa makulay.

Saranggolang Mababa ang Lipad (Tekytri)

|

Teykwan si Ester. Teyktu si Marlena.

Alam ni Abby na hindi ordinaryo ang buhay nya, ang buhay nilang mag-ina. Una, wala syang Daddy. Okay lang naman sa school na pinapasukan nya na hindi kumpleto ang pamilya, pero alam pa din nyang kakaiba sya. Wala kasi syang maalala na nagkita sila ng tatay nya. Si Ruthie, wala ding tatay sa bahay dahil sa abroad nagtatrabaho. Pero marami silang picture kapag umuuwi ang Daddy nya, madami ding pasalubong. May isa pa syang kaklase, si Donna, na may iba ng pamilya ang Daddy nya pero dinadalaw pa din sya o kaya naman ay pinupuntahan nya ang tatay nya. May mga pictures nga sila kasama ang kapatid nya sa ibang pamilya. Naguluhan si Abby sa sitwasyon ni Donna, na pwede palang magkaroon ng dalawang pamilya. Pero at least may mga picture si Donna kasama ang tatay nya, si Abby wala.

Maraming tanong si Abby, katulad ng kung anong itsura ng Daddy nya. Matangkad kaya? Gwapo? O maputi? Kamukha ba nya? Curious lang.

Si Ruthie ay bata pa
Kaya ang sabi nya ay
Uh-ah
Uh-ah-ah!

Mula nang mag-Grade 5 si Abby, hindi na pinabantayan ni Marlena ang kanyang anak sa yaya. Mag-isa na syang pumapasok at umuuwi ng bahay. Sa panahong ito nagsimula ang bulungan. Bulungan ng mga nanay ng kaklase ni Abby na sa tuwing makikita sya ay may tingin na parang nandidire. Na parang may ginawa hindi maganda ang kanyang junakis. Nang magsumbong si Abby kay Marlena, tumaas ang kaliwang kilay nya sabay sabi ng,

“Aba syempre naman anak! Pag-iinitan ka ng mga nanay nila. Maganda ka, matalino at laging kasali sa mga school programs. Nagmana ka yata sa akin.”

Proud na proud si Marlena sa kanyang anak, pero alam nyang hindi matatakasan ni Abby ang pang-aalipusta ng lipunan sa kanyang napiling propesyon. Kung bakit kasi hindi sila ipinanganak sa Pransya kung saan legal ang pagpuputa. Hanggang kelan nya maililihim ang trabaho nya? Alam nyang hindi nya ito maitatago kay Abby nang habang panahon, kailangan nya itong malaman. Hindi nya din alam kung papaano ipapaliwanag kay Abby na iniwan sya ng kanyang ama nung nabuntis si Marlena.

Si Donna ay bata pa
Kaya ang sabi nya ay
Uh-ah
Uh-ah-ah!

Laging wala si Marlena sa bahay tuwing gabi. Sabi ng kanyang Mommy, para syang call center agent, laging “on call”. Kapag may tumawag sa telepono nila at pabulong na kinausap ni Marlena, hudyat ito na magta-trabaho ang nanay nya mamayang gabi. Ibig sabihin, maaga silang gagawa ng kanyang mga assignments at projects, maagang kakain ng hapunan para pag-alis ng kanyang Mommy ay okay na ang lahat.

Minsan napapansin ni Abby na iniiwasan ng kanyang Mommy ang tanong nya tungkol sa kanyang Daddy kaya hindi na nya muna tatanungin. Oo, naguguluhan pa din sya pero may mga bagay talaga sa mundo na magulo. Katulad ng buhok ni Mrs. Arroyo kapag nagtuturo, laging magulo.

Si Gloria ay bata pa
Kaya ang sabi nya ay
Uh-ah
Uh-ah-ah!

Ang pinaka-ayaw ni Marlena ay magsinungaling sa kanyang unica hija. Noong sinabi nya kay Abby na nasa abroad ang kanyang ama at matagal pa bago umuwi, halatang halata ng bata na nagsisinungaling lang sya at sinabi lang nya yun para tumigil na nang pagtatanong si Abby. Isinumpa nya sa sarili na iyon na ang huling pagsisinungaling nya kay Abby. Abby is a very special child and she deserves the truth.

Kaya hindi sya makapagsinungaling nang …

“Mommy, what’s this?”, excited na tanong ni Abby habang hawak ang kanyang 10-inch dildo.

“It’s a toy.” Shit, shit, shit. Lagot ang julalay nya, bakit nakita yun ni Abby!

“How can I play with this, Mommy?” Pisti! Tell the truth and suffer the consequence later, naisip ni Marlena.

“You kiss it, hija. Then you lick it, you suck it. Just like a lollipop.”

Walang kaabog-abog na hinalikan ni Abby ang dulo ng dildo. Hinimod nya yun. Parang lollipop na sarap na sarap syang dinidilaan ang dulo. Hindi nakuntento, sinubo ni Abby ang laruan ni Marlena, dahan dahan, unti-unti. Labas pasok sa bibig nya. Buong buo nyang naisusubo.

Si Abby ay bata pa
Kaya ang sabi nya ay
Uhhh-ahhh
Uhhhh-ahhhh-ahhhh…

********************

Opisyal na lahok para sa Kategoryang Maikling Kwento sa Saranggola Blog Awards 3.

Saranggola-150x150.jpg